ความสำเร็จก้าวเล็กๆของน้องเบล ที่เปลี่ยนแปลงแนวคิดและวิธีซ้อมไวโอลินไปอย่างสิ้นเชิง

ไม่ว่าอะไรจะยากขนาดไหน หากรู้วิธีการที่ถูกต้องและพยายามอย่างตั้งใจแล้ว ก็สามารถประสบความสำเร็จได้เสมอโดยไม่ต้องพึ่งว่าใครเกิดมาเก่งหรือมีพรสวรรค์อะไร แต่เป็นสิ่งที่ไขว่คว้ามาได้ด้วย 2 มือของตนเองที่ลงมือกระทำ สิ่งนี้แหล่ะครับที่ครูมองว่าเป็นบทเรียนที่มีค่ากว่าสิ่งอื่นใด

“ซนขนาดไหน คุณครูก็เอาอยู่!!!”

จริงๆแล้วน้องเป็นเด็กที่ฉลาดและหัวไวมากๆ ถึงแม้จะกอดรัดฟัดเหวี่ยงกับคุณครูอยู่ช่วงแรกๆ แต่ปัจจุบันน้องกลายเป็นเด็กที่ตั้งใจเรียนและมีสมาธิในการเล่นไวโอลินสูงมากๆ ทุกวั้นนี้แอบทำให้ครู Surprise ตลอด...

“พรสวรรค์” หรือจะสู้ “พรแสวง”

“พรสวรรค์ เราเลือกเองไม่ได้ว่า จะประสบความสำเร็จกับอะไร แต่พรแสวงเราเป็นคนเลือก ความสำเร็จที่เป็นของเราเอง”

“เด็กสมาธิสั้น” เรื่องเล่าจากครูสอนดนตรี

เด็กไม่มีสมาธิกับสมาธิสั้นไม่เหมือนกันนะครับ เด็กไม่มีสมาธินี่แทบจะเป็นเรื่องปกติซึ่งจะค่อยๆพัฒนาขึ้นตามวัยของเขาครับ ค่อยๆดึงความสนใจก็จะกลับมาตั้งใจเรียนได้ถ้าครูมีจิตวิทยาที่ดีพอ แต่เด็กสมาธิสั้นถ้าคุณพ่อคุณแม่เคยได้สัมผัสจะพบว่าเป็นอะไรที่เหนือกว่าเด็กไม่มีสมาธิมากๆ จะยุกยิกๆ อยู่ตลอดเวลา เหมือนพลังงานเกินอย่างเหลือล้นเลยครับ